1991 WDF World Cup VIII - Heren

Gepubliceerd op 25/05/2020

Algemeen
WDF World Cup VIII wordt van 2 tot en met 5 oktober 1991 gehouden in de Nederlandse badplaats Zandvoort. Niet in een hotel of resort zoals meestal het geval is, maar in het Gran Dorado vakantiepark. Bij de heren kwamen maar liefst 32 landen aan de oche wat een record was. Vijf landen laten hun dames thuis, maar met 27 blijft ook bij de dames de stijgende lijn gehandhaafd. Onder die 32 landen bevonden zich vijf debuterende landen; Rusland, Luxemburg, Griekenland, Oostenrijk en het Afrikaanse Oeganda.

1991-WDF-World-Cup-Darts-logo
1991-WDF-World-Cup-Darts-MO-Engeland

De Engelse selectieheren hadden genoeg keuze in topspelers en konden zich zelfs permitteren dit fantastisch viertal thuislaten: wereldkampioen Dennis Priestley, nummer twee van de wereld Mike Gregory, ex wereldkampioen Bob Anderson en de Winmau World Master van 1989 Peter Evison. Grote vraag, welk land de Engelse ploeg van de zevende overall titel op rij kon houden?

Heren Team Event
In het team event plaatst Engeland met John Lowe, Eric Bristow, Phil Taylor & Alan Warriner zich voor de halve finale door in de kwartfinale overtuigend te winnen van het Schotse viertal Jamie Harvey, Peter Masson, Ronnie Sharp, Jocky Wilson met 9-2. Tegenstander in de halve finale is de USA. Larry Butler, Paul Lim, Tony Payne & Russ Lopez winnen met 9-4 van Jean-Marie de Jonghe, Leo Laurens, Bruno Raes & Frans De Vooght uit België in hun kwartfinale. In een heel aantrekkelijke match tussen Engeland en de USA winnen de Engelse favorieten met 9-5 en nemen zo revanche voor hun 9-0 verlies tegen team USA in de halve finale op de WDF World Cup van 1985.

In de andere halve finale staan Eric Burden, Chris Johns, Martin Phillips, Leighton Rees namens Wales tegenover de Republiek Ierland met Jack McKenna, John-Joe O'Shea, Gerald Porter, John Dunne. Wales heeft Zwitserland in de kwartfinale met 9-2 verslagen, terwijl de Ieren in een 17 leg thriller winnen van Australië. Wales neemt tegen Ierland snel een comfortabele 6-0 voorsprong maar de Ieren vechten terug tot 6-4 en 7-5. Toch winnen de Welshmen uiteindelijk met 9-5.

In de finale neemt Wales een 2-0 voorsprong maar de Engelsen blijven in de buurt en de wedstrijd gaat gelijk op tot 6-6. Dan wint Eric Bristow zijn enige partij tegen Leighton Rees in een slordige leg van 24 darts. Vervolgens wint John Lowe van Chris Johns in 17 pijlen en brengt de stand op 8-6. Phil Taylor mag de finale afmaken maar stuit op een sterk spelende Eric Burden die uitgooit in 16 darts. Tenslotte is het Alan Warriner die voor de Engelsen het team event wint in 13 darts (140, 140, 100, 97, 24 game shot).

Het is de vijfde keer dat Engeland het teamtoernooi weet te winnen, Voor Wales blijft het bij de zege in het eerste jaar. Titelverdediger Canada komt dit jaar de groep niet door, ze worden daarin verrassend verslagen door de Zwitsers.

Heren Koppeltoernooi
In het koppeltoernooi vinden we geen enkel Engels koppel in de halve finale, iets wat nog nooit eerder was voorgekomen op de WDF World Cup. Het duo Alan Warriner & Phil Taylor verliest in de eerste ronde met 4-0 van de Finnen Kexi Heinaharju & Aulis Nissinen. Het Koningskoppel John Lowe & Eric Bristow die het koppel toernooi domineren sinds 1977, immers zevenvoudig finalisten en zes keer WDF World Cup koppel kampioenen. Zij verliezen bij de laatste zestien van de Australiërs Keith Sullivan & Wayne Weening met 4-1.

Deze beide winnende duo’s stoten ook door naar de halve finales. De Aussies moeten het daarin opnemen tegen de Welshmen Eric Burden & Martin Phillips en plaatsen zich met 4-0 gemakkelijk voor de finale. Het Finse duo verliest hun halve finale in een spannende wedstrijd tegen het Belgische koppel Frans De Vooght & Jean-Marie de Jonghe. België staat 3-2 voor als De Vooght de gelegenheid krijgt om uit te maken vanaf 40. De spanning blijkt echter zo groot dat Frans zich vergist en de vorige score van Jean-Marie, 97 uitgooit. De Finnen maken hiervan dankbaar gebruik en zo wordt het 3-3. Gelukkig zijn De Vooght en De Jonghe niet al te zeer uit het lood geslagen en pakken ze alsnog de overwinning met 4-3 en de finaleplaats.

In de finale komen de Australiërs Keith Sullivan & Wayne Weening met 1-0 voor in 17-darts daarna komt Het Belgisch duo Frans De Vooght & Jean-Marie de Jonghe met twee legs van 14-darts met 2-1 voor. De Australiërs winnen toch de wedstrijd door de drie volgende legs te winnen in 17, 21 en 15 darts. Zo worden Keith Sullivan & Wayne Weening de eerste niet Engelse WDF World Cup koppel kampioenen.

Heren Singlestoernooi
In de singles bereikten alle vier de Engelse topfavorieten de kwartfinale. In die kwartfinale verliest Eric Bristow, de titelverdediger sinds 1983, van de Schot “Bravedart” Jamie Harvey met 4-3. Phil Taylor gaat met 4-0 ten onder in zijn kwartfinale tegen de Fin Aulis Nissinen. Ook Alan Warriner verliest zijn partij van Welshman Martin Phillips met 4-2.

Het was enkel “Old Stoneface” John Lowe die zich plaatste voor de halve finales door met 4-2 van de Nederlander Bert Vlaardingerbroek te winnen. In de halve finale versloeg Martin Phillips met 4-1 Aulis Nissinen en kon Jamie Harvey de Engelse kapitein niet uit de finale houden, hij verliest met dezelfde cijfers. In een spannende en mooie finale die het publiek ten zeerste kon bekoren moest Martin Phillips met 6-4 uiteindelijk buigen voor John Lowe die de titel voor de tweede maal won.

Heren Overall klassement
De overall titel werd voor de zevende opeenvolgende keer gewonnen door Engeland, John Lowe, Eric Bristow, Phil Taylor & Alan Warriner verzamelen in totaal 124 punten. Wales pakt het zilver met 95 punten. Australië wint met 75 punten voor de derde maal brons. België belandt net naast het eremetaal en wordt vierde met 63 punten. Finland eindigt vijfde met 49 punten.

Eindklassement
1 - 124 punten Engeland
2 - 95 punten Wales
3 - 75 punten Australië
4 - 63 punten België
5 - 49 punten Finland
6 - 45 punten Schotland/ Verenigde Staten
8 - 31 punten Ierland Republiek
9 - 26 punten Zwitserland
10 - 21 punten Canada
11 - 20 punten Nederland
12 - 19 punten Frankrijk
13 - 16 punten Duitsland/ Spanje
15 - 10 punten Denemarken
16 - 8 punten Noorwegen/ Filipijnen
18 - 6 punten Japan/ Singapore/ Zweden
21 - 5 punten Griekenland/ Noord-Ierland
23 - 4 punten Oostenrijk/ Kenia
25 - 3 punten Bahama’s/ Nieuw-Zeeland
27-2 punten Brazilië/ Oeganda/ Zimbabwe
30 - 0 punten Italië/ Luxemburg/ Rusland