2009 WDF World Cup XVII - Heren

Gepubliceerd op 10/08/2020

Algemeen
In 2009 wordt voor de derde keer de Verenigde Staten verkozen als gastheer. Na twee voorgaande edities in Las Vegas in 1979 en 1993 is het nu de beurt aan Charlotte in North Carolina. Er wordt van 23 tot en met 25 september gespeeld in het Blake Hotel. Voor de eerste keer in lange tijd ook nieuwe gezichten op het podium. Richard Ashdown en Jacques Nieuwlaat vervangen vanaf 2009 Martin Fitzmaurice als gastheer namens de WDF op het podium.

2009-WDF-World-Cup-Darts-logo
2009-WDF-World-Cup-Darts-MO-Netherlands
2009-WDF-World-Cup-Darts-MS-Tony-oShea-001

Het wordt een zeer ontspannen WDF World Cup in prachtige weersomstandigheden, waarbij 32 heren-, 31 dames- en 10 jeugdteams strijden om de medailles. De Kaaiman Eilanden maken hun debuut. Naast de Kaaiman Eilanden zijn ook Turks & Caicos, Trinidad & Tobago, Bermuda, Bahama’s en Barbados present en dit zorgt ervoor dat deze WDF World Cup ook een echte Caribische klank krijgt.

Heren Koppeltoernooi
Het koppeltoernooi van de WDF World Cup in 2009 is een verrassend geheel dat begint al bij de laatste 32 als het koppel Harry Brown & Anderson Lewis wint van het Engelse koppel Darryl Fitton & Tony O'Shea. Nog nooit is een overwinning zo luidkeels gevierd, niet alleen door de mannen van de Bahama’s zelf, maar eigenlijk door bijna iedereen inclusief hun tegenstanders. De mannen van de Bahama's vieren het feestje dan ook tot in de kleine uurtjes door.

In de kwartfinales staan uiteindelijk acht koppels uit zeven verschillende landen Noord-Ierland, Spanje, Engeland, Australië, Maleisië, Zweden en twee koppels uit Noorwegen. De Noord-Ieren John Elder & Daryl Gurney winnen van het Spaanse duo Tony Alcinas & Antonio Hibernon. De beide Noorse koppels worden uitgeschakeld in de kwartfinale, Engeland en Australië zijn hiervoor verantwoordelijk. De grootste verrassing is het bereiken van de halve finale door het paar uit Maleisië; Tengku-Hadzali Shah & Joseph Clairines.

De halve finale is wel het eindstation voor de Maleisiërs. Het sterk spelende Australische duo Anthony Fleet & Jeff Kime is met 5-2 te sterk. In de andere halve finale is het Noord-Ierse paar verrassend te sterk voor de Engelse tandem van Martin Adams & Scott Waites in een negende en beslissende leg.

De finale gaat tussen Anthony Fleet & Jeff Kime uit Australië en John Elder & Daryl Gurney namens Noord-Ierland. Het wordt een boeiend duel dat door beide teams gewonnen had kunnen worden, maar het zijn uiteindelijk de Australiërs die er met de titel vandoor gaan. Het is de tweede keer in de geschiedenis dat een duo uit Australië de koppeltitel pakt. Eerder gebeurde dit in 1991 toen Keith Sullivan & Wayne Weening de titel voor zich opeisten. Voor Noord-Ierland is het sowieso een noviteit, zij wonnen nog niet eerder een zilveren medaille in de koppels. De mannen uit Maleisië konden wederom feestvieren; vier jaar na hun eerste bronzen medaille pakte ze er nu in de Verenigde Staten wederom één.

Heren Singlestoernooi
Voor de negende keer in de geschiedenis kroont een Engelsman zich tot WDF World Cup singles kampioen. Tony O'Shea wint achtereenvolgens van Martyn Freeman uit Wales, de Maleisiër Joseph Clairines, Robert Wagner uit Noorwegen en de Fin Vesa Nuutinen onderweg naar de kwartfinale.

In de kwartfinales wint Silverback van Martin McCloskey uit Ierland. De tweede Ier in de kwartfinales wint wel. Connie Finnan verslaat Anthony Fleet uit Australië met 5-3. Joey ten Berge uit Nederland wint in de kwartfinale van Davis Smith-Hayes uit Wales met 5-1. De grootste verrassing in het singles toernooi is Eser Tekin uit Turkije. De Turk verslaat onderweg naar de kwartfinale een aantal spelers met reputatie en hij lijkt zelfs Scott Waites in de kwartfinale te verslaan, maar dat lukt net niet. Waites is net wat beter onder druk en wint de beslissende leg. Tekin is wel de eerste Turk ooit in de kwartfinale van een WDF World Cup.

In de halve finale wint Tony O’Shea van zijn landgenoot Scott Waites met 6-3. In de andere halve finale wint de Nederlander Joey ten Berge met 6-4 van de Ier Connie Finnan. De finale wordt nooit echt spannend Tony O'Shea is deze dag simpelweg te goed voor de Nederlander. Silverback gooit een gemiddelde van 107 en Joey ten Berge wordt met 7-3 opzij geschoven. Het is voor O'Shea de grootste titel in zijn carrière.

Heren Team Event
Het team toernooi van de WDF World Cup 2009 gaat al in de poulefase meteen los. Er zijn een paar hele sterke poules en dat betekent dat we van een aantal sterke landen ook al afscheid nemen na de groepsfase. België vliegt eruit in de poule met Nederland en Canada. In de groep waarin Australië, Schotland en Nieuw-Zeeland zitten is het Nieuw-Zeeland dat het onderspit delft. En ook Europees kampioen Denemarken gaat er verrassend uit in de poulefase, Ierland en Noord-Ierland gaan beide door en de Vikingen mogen naar huis.

Bij de laatste 16 volgt dan de grootste verrassing, Schotland knikkert Engeland uit het toernooi en daarmee is het toernooi ook meteen open voor iedereen om te winnen. Ook andere sterke landen zoals Finland, Zweden, de Verenigde Staten en Wales vliegen er deze ronde uit. In de halve finale komt uiteindelijk Canada uit tegen Noord-Ierland en Nederland tegen de Republiek Ierland. De Canadezen Ken MacNeil, Jerry Hull, Clint Clarkson & Bernie Miller winnen van de Noord-Ieren John Elder, Daryl Gurney, Gary Elliott & Glen Rodney met 9-6. De Nederlanders Frans Harmsen, Joey ten Berge, Willy van de Wiel & Daniel Brouwer pakken met dezelfde uitslag de Ieren Connie Finnan, Martin McCloskey, Stephen McDonnell & Sean Wilson waardoor de finale Nederland tegen Canada wordt.

In de finale bouwt Nederland al snel een grote voorsprong op en die voorsprong geven ze ook niet meer weg. Frans Harmsen, Joey ten Berge, Willy van de Wiel & Daniel Brouwer pakken de gouden medaille. Verrassend genoeg is dit pas de eerste gouden medaille voor een Nederlands team op een WDF World Cup in het team event. Met deze overwinning pakt het Nederlandse kwartet trouwens ook de overall titel.

Heren Overall klassement
Voor de derde keer op rij pakt Nederland de gouden medaille in het overall klassement. Het kwartet Daniel Brouwer, Frans Harmsen, Joey ten Berge en Willy van de Wiel winnen het team event en verzamelen genoeg punten in de andere onderdelen om zich tot WDF World Cup kampioen te kronen. De Nederlanders komen in totaal op 100 punten. Het zilver gaat naar Engeland geholpen door de gouden plak van Tony O’Shea in de singles. Zij eindigen op 84 punten. En het brons is met 76 punten voor Australië dat in het koppel toernooi al een gouden medaille had gewonnen. Canada eindigt vierde met 63 punten, drie punten boven Noord-Ierland dat vijfde wordt.

Eindklassement
1 - 100 punten Nederland
2 - 84 punten Engeland
3 - 76 punten Australië
4 - 63 punten Canada
5 - 60 punten Noord-Ierland
6 - 52 punten Ierland Republiek
7 - 41 punten Noorwegen
8 - 33 punten Wales
9 - 32 punten Maleisië
10 - 29 punten Duitsland/ Schotland
12 - 28 punten Zweden
13 - 27 punten Finland
14 - 17 punten Italië/ Verenigde Staten
16 - 14 punten Japan/ Spanje/ Turkije
19 - 11 punten België/ Denemarken
21 - 9 punten Bahama's/ Trinidad & Tobago
23 - 7 punten Kaaimaneilanden
24 - 5 punten Rusland
25 - 4 punten IJsland/ Nieuw-Zeeland
27 - 3 punten Barbados/ Brazilië
29 - 2 punten Bermuda/ Filipijnen/ Turks- en Caicos
32 - 1 punt Zwitserland