Het oude Lakeside-gevoel

Gepubliceerd op 05/04/2020

Wat verlang ik soms terug naar het oude Lakeside-gevoel. Een jaar of vijftien geleden keken we met z’n allen het hele jaar uit naar één groot toernooi: The Lakeside. Andere toernooien telden niet: hier moest het gebeuren! Na de loting keek ik alweer uit naar de wedstrijden van spelers als Ted Hankey, Martin Adams, Daryl Fitton, Tony O’Shea, John Walton, Andy Fordham en natuurlijk Raymond van Barneveld. Net na oud en nieuw zat ik dan te kijken naar de (in mijn ogen) beste darters van de wereld. Wist ik veel dat er ook een PDC bestond: The Lakeside was heilig.

2004-BDO-World-Darts-Championship-Andy-Fordham-006
BDO-World-Darts-Championship-Trophy-001
2000-BDO-World-Darts-Championship-Ted-Hankey-002

Dankzij de Lakeside ben ik darts gaan volgen. Een van de eerste toernooien die ik ooit zag was de editie van 2003, waarin Raymond van Barneveld voor de derde keer wereldkampioen werd (mooie quizvraag: wie versloeg hij in die finale?). Sindsdien werd ik gegrepen door het dartsvirus. En elk jaar was het weer wachten op de eerste week van januari, als mijn ‘helden’ weer gingen spelen op Lakeside. Het was een tijd waarin de PDC nog redelijk onbekend was in Nederland. Mede daardoor voelde de Lakeside als het jaarlijkse feestje in het darts: 51 weken lang wachten om één week topdarts te kunnen zien.

Sinds Raymond van Barneveld in 2006 de overstap maakte naar de PDC is die bond gigantisch gegroeid en is de Lakeside steeds verder afgezakt. Dit jaar werd het toernooi voor het eerst sinds jaren zelfs buiten de Lakeside Country Club gespeeld. Wayne Warren schijnt het toernooi gewonnen te hebben, maar ik heb nog nooit zo weinig wedstrijden van de Lakeside gezien sinds het toernooi mij in 2003 in zijn greep kreeg.

Tegenwoordig kunnen we elke maand en soms elke week genieten van topdarts op tv. Bij de PDC is het ene na het andere televisietoernooi uit de grond gestampt en kunnen we volop genieten van de topdarters van de PDC. Toch verlang ik soms terug naar de ‘goede, ouwe tijd’. De tijd waarin ik me elk jaar kon verheugen op Lakeside. Of de beginjaren van Van Barneveld bij de PDC, toen we spelers als Phil Taylor, Colin Lloyd, Dennis Priestley, Peter Manley, Roland Scholten en John Part in actie zagen.

De tijd van één toernooi per jaar of per paar maanden ligt al ver achter ons, maar door de huidige corona-crisis zitten we toch in een dart-loze periode. En ik moet zeggen: ik mis het darts enorm. Hoe mooi het vroeger ook was: het kan niet op tegen het spektakel dat we tegenwoordig te zien krijgen bij de PDC. En natuurlijk is een dartwereld zonder Phil Taylor en Raymond van Barneveld er één waar ik nog steeds aan moet wennen: liever elke week topdarts dan een paar maanden zónder darts.

Michel Mulders